Czym jest zabieg sialoendoskopii?
Sialendoskopia to małoinwazyjny zabieg ambulatoryjny stosowany w diagnostyce i leczeniu schorzeń gruczołów ślinowych. Podczas badania oceniane są gruczoły ślinowe oraz przewody wyprowadzające za pomocą bardzo cienkiej (1,5 mm), elastycznej rurki z kamerą i światłem na końcu (mikroendoskopu).
Mikroendoskop jest również wyposażony w narzędzia do przeprowadzania wszelkich niezbędnych procedur. Ponieważ nie wymaga dużych nacięć, sialendoskopia charakteryzuje się niewielką liczbą skutków ubocznych i krótszym okresem rekonwalescencji niż tradycyjna operacja.
Czym są gruczoły ślinowe (ślinianki)?
Gruczoły ślinowe (ślinianki) znajdujące się w jamie ustnej produkują ślinę, która wspomaga żucie, połykanie i trawienie pokarmu. Ślina chroni również zęby przed bakteriami i próchnicą.
W błonie śluzowej policzka, jamy ustnej, języka, warg, nosa, zatok i krtani znajdują się trzy pary dużych ślinianek i setki mniejszych. Problemy mogą dotyczyć każdej ze ślinianek.
Do dużych ślinianek należą:
- Przyuszne: Największe ślinianki znajdują się w okolicy przedusznej. Wydzielają ślinę do błony śluzowej wewnętrznej powierzchni policzka.
- Podżuchwowe: Znajdują się w okolicy podżuchwowej wydzielają ślinę na dnie jamy ustnej.
- Podjęzykowe: Te gruczoły znajdują się tuż w okolicy podjęzykowej i są najmniejszymi z dużych ślinianek.
Specjaliści z zespołu Roth Medica są jednymi z niewielu placówek w Polsce, które zajmują się usuwaniem kamieni ślinianek.
Kto jest kandydatem do sialendoskopii?
Sialendoskopia może być konieczna, jeśli występują następujące objawy:
- Bolesny obrzęk części twarzy, żuchwy oraz szyi.
- Tkliwość skóry nad ślinianką
- Przewlekły stan zapalny
- Ból podczas jedzenia i poruszania językiem.
- Uczucie suchości w ustach i/lub gorzki posmak w jamie ustnej.
- Infekcje ślinianek
- Blokady ślinianek poprzez kamienie (skupiska złogów mineralnych, które w zależności od diety, mogą powodować obrzęk, ból i infekcję)
- Zwężenia przewodu śliniankowego, które może powodować zapalne ślinianek
- Zespół Sjögrena – autoimmunologiczna choroba ślinianek. Polega na zaburzeniu w wydzielaniu śliny i łez, co może powodować infekcje i stany zapalne w jamie ustnej oraz zapalenie spojówek i uszkodzenie rogówki oka.
Nałogowe palenie tytoniu może również zwiększać ryzyko wystąpienia kamieni w śliniankach.
Jeśli masz złośliwego guza ślinianek, Nasi specjaliści zajmują się pacjentami z nowotworami głowy i szyi. Nasi eksperci od chirurgii głowy i szyi współpracują z onkologami, którzy zaproponują Państwu schemat leczenia.
Zalety zabiegu
- Minimalna inwazyjność zabiegu- brak cięć na skórze i szyi
- Krótki okres rekonwalescencji- około tygodnia po zabiegu
- Zmniejsza dolegliwości bólowych pacjenta
- Zmniejszenie ryzyka uszkodzenia gruczołu ślinowego i porażenia nerwu twarzowego.
Przebieg zabiegu
Przed sialendoskopią lekarz może zlecić badania obrazowe, aby lepiej przyjrzeć się śliniankom powodującym problemy. Badania mogą obejmować ultrasonografię, tomografię komputerową (TK) lub rezonans magnetyczny.
Sialendoskopia to zabieg ambulatoryjny, więc można wrócić do domu tego samego dnia. Zazwyczaj wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym i trwa do godziny. Dzięki kamerze w endoskopie lekarz, może na bieżąco śledzić wnętrze przewodów ślinianek na monitorze. Lekarz wprowadza 1,5 mm mikroendoskop z drobnymi narzędziami do jamy ustnej i przez naturalne ujście w obrębie jamy ustnej (przewód) ślinianki, bada ją, następnie usuwając złogi/kamienie ślinowe dzięki mikronarzędziom (kleszczyki, koszyki) wprowadzanym przez kanał roboczy endoskopu.
Pacjent może wrócić do domu tego samego dnia i do normalnych zajęć następnego dnia. Rejestrując się na zabieg, pacjent zostanie poinformowany o wymaganych badaniach oraz co można jeść i pić przed samym zabiegiem.
Rekonwalescencja po sialendoskopii
Czas rekonwalescencji po sialendoskopii wynosi około tygodnia.
Bezpośrednio po sialendoskopii może wystąpić obrzęk i ból w okolicach pola zabiegowego. Lekarz może przepisać leki przeciwbólowe oraz przeciwzapalne.
W dniu zabiegu zalecamy odpoczynek. Lekarz może zalecić unikanie podnoszenia ciężarów i nadmiernego wysiłku przez kilka dni.
Przez kilka dni po zabiegu mogą wystąpić trudności z jedzeniem. W zależności od zakresu zabiegu, można spożywać miękkie pokarmy nawet przez dwa tygodnie. Pacjent powinien unikać spożywania twardych, pikantnych lub kwaśnych pokarmów, które mogą podrażniać operowaną okolicę. Warto również przepłukać usta wodą po jedzeniu, aby pozbyć się resztek jedzenia z obszaru poddanego zabiegowi.